Arturs Maskats - Vilnis Salaks - Uģis Prauliņš - Pauls Dambis

terug naar overzicht →→

 

CCI02052016_00001

 

Bij al deze componisten komen we op een of andere manier het licht van de zon tegen

in een mystiek decor.

Naast allerlei ander werk natuurlijk.

 

Arturs Maskats Geb. 20 dec. 1957 in Valmiera (Noorden)

“Iedere  uitvoering, elk nieuw werk dat met kunst en creatieve expressie van doen heeft, is een sprong in het onbekende. Als dat niet zo zou zijn zou ik in een routine vervallen, en kopiëren wat ik al had gecreëerd. Ik geloof niet dat iets uit de hemel komt vallen, dat de componist dan eenvoudigweg in zijn handen vangt. Als ik aan een specifiek stuk werk, dan ben ik er diep in gewikkeld. Vandaaruit, wordt de weg gemaakt naar de hoe het licht kan worden en hoe ik verder zal gaan.” Citaat van www.lmic.lv

 

Arturs studeerde aan de  Jāzeps Mediņš Music School. Zijn leraren waren Jānis Līcītis (harmonie) en   Marija Mediņa (de muzikale vorm en instrumentatie).

Hij componeert veel voor het theater. Zijn symfonisch werk Tango werd opgevoerd in de finale van de international symphonic composition competition Masterprize in London (2003). Is te beluisteren op YouTube. Het werk  is buitengewoon mooi. Hij verwerkt veel van Franse dichters als Verlaine en uit de Italiaans cultuur.

Een mooi voorbeeld is zijn compositiebij het gedicht Ce sont choses Crépusculaires van Verlaine.

Vrij vertaald

 

In de schemering worden ze wakker.

Visioenen en gevoelens in de morgen.

Jij, de waarheid werpt licht op hen

met enkel en alleen je dauw.

 

Zo bleek in die gruwelijke schaduw,

waarvan we ons soms verbeelden

dat die door de maan is gecreëerd

onder de trillende takken.

 

Waar de treurige schimmen,

straks een lichaam gaan aannemen

en zich gaan mengen in het koor van de dingen

in de harmonieuze decors

 

van de zon en  de natuur

zacht voor de mens en God verkondigend

vanwege de extase van de zuivere hymne

tot aan de heerlijkheid van de blauwe hemel.

 

Vilnis Salaks

Geboren 18 januari 1939 te Riga in de muzikale familie van vader Arturs Salaks. 

Hij studeerde aan het Conservatorium van Riga compositie bij Ādolfs Skulte. Hij schreef symfonisch werk, pianostukken en verdiepte zich in de oude songs. Hij werkt ook in het muziekonderwijs. Hij won allerlei prijzen. Net als zijn vader legde hij zich toe op de koklesmuziek. Heel bijzonder is zijn Kerstcantate.

In deze cantate komen we ook weer de Zon tegen en zijn dochters.

 

Een strofe   God komt zacht en  teder naar beneden

vanaf de heuvel naar het dal.

De dochters van de Zon openen de deur voor hem

met hun handen gestoken in handschoenen

versierd met sterren.

 

De kerstcantate On Christmas Eve is opgenomen op de boven afgebeelde indrukwekkende cd en tevens te vinden op YouTube.

 

Uģis Prauliņš Geb. 17 juni 1957 te Riga

 

“Music and love explain everything. Those must be searched for and shined at all times, since no truth is permanent. Also in rock music there never is one thing that you can say is always correct. Everything is allowed, and nothing can be made an absolute – since nothing is certain, except for love. That, what thrills, also stays. I directly strive for this kind of music.” Citaat van www.lmic.lv

 

 

Hij studeerde aan het Conservatorium muziekpedagogiek en later compositie bij Jānis Ivanovs.

Hij werkte voor radio en tv, voor een muziekmaatschappij uit Londen en voor een filmstudio te Jūrmala. Zijn werk is verdeeld over allerlei genres film, theater, koor, vocaal symfonisch electro-akoestisch etc.

 

Een indrukwekkend voorbeeld van zijn werk is  Dievaines gezongen door Elīna Garanča. Dit werk is ook op Youtube te vinden. De muziekstijl bij het lied doet denken aan  Chants dÁuverne Cantaloub en VillalobosBachianas Brasileiras, echter de componist creëert een geheel eigen fijnzinnige dimensie.

 

Vertaling van de tekst

 

God dekt mijn kleine tafel altijd

met een wit kleed.

O heer bedek mijn huis met een zilveren mantel.

 

(Hierbij vibreert mee de eerder genoemde oude Dainatekst

 

De tafel heeft vier hoeken, 

alle vier worden gebruikt.

Bij de eerste gaat de zon op.

Bij de tweede gaat hij onder.

Bij de derde zit Laima.

Bij de vierde de Lieve Maara.)

 

 

Pauls Dambis geb. 30 juni 1936 in Riga

 

Hij studeerde orgelpraktijk bij Estere Didrihsone de organiste van St. Pauls Kerk te Riga, koordirectie aan het Jelgava Muziekollege, en componeren aan het Conservatorium van Riga. Hij is/was werkzaam als dirigent, pianist, voor de film, het theater, als docent aan het Conservatorium en de Muziekacademie etc. Hij studeerde later ook in New York en Duitsland. Hij won i.v.m. zijn werk allerlei prijzen. Hij maakte allerlei soort werk. Vocaal, voor films en theater, symfonisch etc.

 

Opvallend is zijn keuze van psalm 19 voor een compositie, als men zich realiseert dat die over de zon  als wezen gaat.

 

Psalm 19 vers 6 en 7 Daar heeft hij een tent opgeslagen voor de zon: een jonge bruidegom die het bed verlaat, een held die vrolijk rondrent op zijn weg. Aan het eind van de hemel komt hij op, aan het andere eind voltooit hij zijn loop, niets blijft voor zijn gloed verborgen

 

 

 

 

 

 

 

 

CheckStat